Monday, February 17, 2014

जीवनगाणे

अंतरंगी खोल मनात भाव मजला दिसे
हृदयी इथे प्रत्येकाच्या जीवनगाणे वसे
         अज्ञानाची पुसून पाटी
         ज्ञान रेखिले भाली
          मनामनात नात्यांची
          समृद्धी आज हि आली
नवी ध्येये क्षितीजावरती दिसे
हृदयी इथे प्रत्येकाच्या जीवनगाणे वसे
          धागाधागा गुंफून इथे
          विणतो आपण नाती
          उजलवितो मने सारी
          पेटवून जीवन ज्योती
जीवन सुंदर बनवणे मनात इथे ठसे
हृदयी इथे प्रत्येकाच्या जीवनगाणे वसे

                                      -विवेक शेळके 

बालगीत

एक होती मनीमाऊ
गोरी गोरी पान
रोज उठून करायची
दुधाने स्नान
पाव भाजी बिस्कीट
आवडती खारी
किचनची मालकीण
तीच हो खरी
खाऊन खाऊन फुगली
झाली गलेलठ्ठ
उंदीर पकडण्यात
आहे भारी मठ्ठ
एकच जागी पडून
खात असते नुसती
मिची मिची डोळ्यांवर
दिवसभर सुस्ती

                      - विवेक शेळके 

सत्य

सत्याची वाट
काटे घनदाट
सोडू नको पाठ
कास धरी
         मोहाचे क्षण
         पदोपदी येती
         डगमगू नको
         अचल राही
सत्ता संपत्ती
गरजे पुरती
जतन करावी
नाती रक्ताची
         फळ कष्टाचे
         अवीट चवीचे
         मिळेल तो मान
         जनामध्ये

                                  -विवेक शेळके 

संधी

साधा संधी
     पिकवा सोन
मेहनतीच चीज करा
     आळस झटका
घाम गाळा
     पुन्हा नव्याची
कास धरा
     व्यर्थ बडबड
करू नका
     वाट वाकडी
धरू नका
      स्तुती नाही
केलीत तरी
       निंदा कुणाची
करू नका
                 
                    - विवेक शेळके
   

बडबडगीत

दूर दूर आकाशात
बाप्पांची शाळा
शाळेच्या पटांगणात सारे
बाप्पा झाले गोळा
बाप्पांनी लावल्या  तिथे
भली मोठी रांगा
सरांना म्हणे आता
शिकवायला सांगा
मुळाक्षरे आता आम्ही
शिकलोय बघा सारी
इंग्रजी बोलायला कसं
वाटतय लय भारी
गृहपाठ नको आज
खाऊ आईस गोळा
देवभक्ती गीत झालं
सुटली बाप्पांची शाळा .

                      -विवेक शेळके

शिल्पकार

तूच आहेस शिल्पकार
तुझ्या जीवनाचा
अंतरंगी ठाव घेरे मानवा
तूच तूझ्या मनाचा
जन्म मरणाचे चक्र हे
नाही कधी थांबणार
कर्म असे करावे जे
पुसले कधी न जाणार
कनक ,कांता,सत्ता ,संपत्ती
नाही हे यशस्वी जीवन
कर सर्वाना सुखी समाधानी
अर्पून तुझे तन मन
कुणास ठावूक भेटेल काय
पुन्हा जीवन मानवाचे
मग काय कारण असे
हे पशुतुल्य जगण्याचे
सामर्थ्य आहे तुझ्यात
नवा बदल घडवण्याचा
तूच आहेस शिल्पकार
तुझ्या जीवनाचा

                         - विवेक शेळके 

असं आयुष्य जगावं

काही क्षणाचं का होईना
असं आयुष्य जगावं
फुलपाखरासारख स्वच्छंदी
उन पावसासारख असाव
चिखलातील कमळासारख उमलाव
पाण्यासारख खळखळाव
सुख दुखातून जाताना
नव्या पालाविवानी बहराव
असं आयुष्य जगावं
काही क्षणाचं का होईना
पण अजरामर व्हावं
फुल होऊन सुगंध द्यावं
चंदनापरी अखंड झिजाव
परीस बनून दुर्बलांना
प्रगतीपथावर न्याव
काही क्षणाचं का होईना
पण असं  आयुष्य जगावं

                             - विवेक शेळके  

Saturday, February 15, 2014

तुमच्यासाठी .......

तू आलीस अन तू पाहिलं
त्याच क्षणी माझं
काळीज मी तुला वाहिलं
थंडगार पाण्याचा पेला
जेव्हा तू पुढे केलास
तेव्हाच तुझा हात हाती दिलास
मी पुरता बेभान झालो
तुझ्या खळाळून हसण्याने
शुध्द तेवढी हरपायची राहिली होती
तुझ्या जवळ बसण्याने
तुझ्याकडे चोरून बघताना
अंगावर शहारे यायचे
पण तुझी नजर माझ्याकडेच कळल्यावर
मन मात्र प्रफुल्लीत व्हायचे
आपल्या त्या पहिल्या भांडणाने
मनात काहूर माजलं होत
उगाच भांडलो हे कळल्यावर
मन आपसूकच लाजल होत
तू म्हणायचीस पाहिल्यावर मला
गच्च मिठी मारावीशी वाटते
खर सांगू तुला
मला मात्र तेव्हा तुझी भीती वाटते
आज माझी नाहीस तू
पण माझीच आहेस सांगतय मन
प्राणही माझे मागितलेस तरी
तुमच्यासाठी कायपण.....


                                -  विवेक शेळके 

असा युवा घडावा

असा युवा घडावा
या भारतभूमी मध्ये
शिवबासम बुद्धी
अन जोर मनगटामध्ये
अन्यायास मोडून काढील
नष्ट करील मनमानी
असा युवा घडावा
माझ्या संभाजी राजावाणी
गोर गरीबा करील साह्य
दुख दूर करील दलितांचे
मुसक्या बांधील सैतानाच्या
रक्षण करील तो धर्माचे
असा युवा घडावा
ज्यावर देश करील अभिमान
मातृभूमीच्या समृद्धीसाठी
वाहील जो पंचप्राण

                             -विवेक शेळके 

स्वप्नातला संसार

तुझा माझा स्वप्नातला संसार
स्वप्नवत फुलत होता
आशा आकांक्षांच्या पारंब्यावर
मनसोक्त झुलत होता
एके दिवशी मला म्हणालीस
पुरे झाल कारे खेळण
स्वप्नातल्या संसारात
असं स्वप्नवत झुलन
त्याच क्षणी मी भानावर आलो
वास्तवाची जाणीव झाली
सोडून गेलीस मला जेव्हा
माझ्या आयुष्यातच उणीव आली

                                         - विवेक शेळके 

शिवबा

इस तरह तलवार चलाई
पौलादी सीनेसे
हिल गये सब दुश्मन
शिवबा क आनेसे
जात-पात ना वो जाणता
मानवता को धर्म मानता
सत्य की राह्पे  चला है
मा जिजाऊ का बेटा
मुठ्ठीभर जवानोसंग
भीड गया वो लाखोसे
नींद भी चुराई उसने
शैतानोके अंखोसे
वो है शेर मर्द मराठा
चलो झुककर करे सलाम
गर्व से कहो हम हिंदू है
लेके शिवबा का नाम
       
                           - विवेक शेळके  

नाती

नाही इथं कुणी आपलं
मग आपण इथं  कुणाचे
सखे सोबती आपण सारे
फक्त काही क्षणांचे
एकोप्याने राहू म्हणता
चुगली कुणी करावी
अखंड नात्यांमध्ये सुद्धा
फुट अशी पडावी
सूत्रधार इथे कुणीच नसतो
सगळे सारखेच दोषी
रस्सीखेच ती चालूच राहील
 नाती टिकणार ती कशी

               - विवेक शेळके 

नात

अबोल मनान बसलेलं
अज्ञात विश्वात वसलेलं
असं तुझ माझं एक नात
अस्तित्वात असूनही नसलेले

कविता

खर काय खोट काय
काहीच कळत नाही
हक्काच जे आहे
ते कधीच मिळत नाही
मांडलाय बाजार इथे
भाव भावनांचा
हिशेब द्यावा लागतो कसा
मोकळ्या मनांचा
तापलेल्या नात्यांवर भाजताहेत
परकीयांचे मांडे
आपापसातील भांडणात
स्वकीयांचेच रक्त सांडे

                                विवेक शेळके 

मैत्री

मैत्री म्हणजे कधीही न कोमेजणारे फुल
खोटेपणाच्या प्रेमापेक्षा खरीखुरी झूल
मैत्री म्हणजे दोन जीव एक मन
निरपेक्षपणे सोबत अनुभवलेले असंख्य क्षण
मैत्रीमध्ये सगळ कसं ऑल इज वेल
मैत्रीपुढे प्रेमबीम सपशेल फेल

                                  - विवेक शेळके

आयुष्य

सर्वांनाच कळत नसत
आयुष्य कसं जगायचं असत
एक एक पाऊल टाकताना
शील कसं जपायचं असत
सर्वांनाच कळत नसत
माणूस कसं बनायचं असत
मानुसकीनेच माणसाला जिंकायचं असत
सर्वांनाच कळत नसत
दुख कसं पचवायच असत
हसऱ्या मुखवट्या मागे कसं लपवायचं असत
सर्वांनाच कळत नसत
आयुष्य कसं जगायचं असत
आयुष्याकडे कसं बघायचं असत .

                            - विवेक शेळके 

बंध

तोडून टाकू बंध हे
बंध जाती धर्माचे
एकच सत्य ठसवू मनी
आपण एकाच मातीचे
        कुणी नाही उच्च इथे
        नाही कुणी नीच
कर्माने ठरावे लहान मोठे
खरी वर्गवारी हीच
मानवता हि एकच जात
मानु आपण खरी
अमर राहील मानवधर्म
चंद्र सूर्यापरी

                         -विवेक शेळके    

बालगीत

एक होती मुंगी
ती नेसून आली लुंगी
तिच्या लुंगीला ठिगळ हाय
मुंगी रड कशी धाय धाय
       एक होता मुंगा
       तो नेसून आला लेंगा
       त्याच्या लेंग्याला नाडीच नाय
       मुंगा रडे कसा धाय धाय
एक  होता ससा
तो देईन म्हणतो ठोसा
त्याच्या ठोश्यात ताकद नाय
ससा रडे कसा धाय धाय
       एक होता हत्ती
       त्याच्या अंगात होती मस्ती
       मस्ती मुंगीने जिरवली काय
       हत्ती रडे कसा धाय धाय


                                         -विवेक शेळके

Thursday, February 13, 2014

ऋण

कसे फेडावे ऋण आईचे
कळले कुणा न कधी
ना जन्माच्या नंतर
ना जन्माच्या आधी
         जिने जपले रात्रदिवस
         डोळ्यात घालून तेल
         मग सांगा आजारपणात
         तिच्या तुम्ही काय हो केलं
भूक लागली अपुल्याला
तिने जेऊ घातलं हाती
ती उपाशी असताना
तुम्ही विचारलं काहो कधी
         जुनीच साडी अंगावर पण
         नवा कपडा तुला रे दिला
          नाही वाटलं का कधी स्वताहून
          नवी साडी आणावी तिला
अनंत आहेत ऋण आईचे
फेडणार तू कधी
या जन्मानंतर की
हा जन्म संपण्याआधी


                         - विवेक शेळके 

दहशतवाद

दहशतवाद लावतोय
आपल्या संस्कृतीला सुरुंग
ठार मारा अफजल , कसाबला
कशाला  बाटवताय तुरुंग
           माणुसकीला काळिमा फसणार
           कृत्य केलं त्यांनी
           कसाब मागतोय खायला
           आता चिकन आणि बिर्याणी
अशा या नराधमाना
फुकट कशासाठी पोसायच
द्या आम आदमी च्या हाती
नाहीतर फासावर तरी लटकवायच
            दहशतवादा विरूद्ध लढण्यासाठी
            चला एक होऊ सारे
            शेजारी म्हणून कशासाठी ठेवायचे
            हे अस्तनीतले निखारे

                                                       - विवेक शेळके 

Wednesday, February 12, 2014

भ्रष्टाचाराचा हिसाब

हे भगवंता माझ्या देवा
जगतोय मी कसा बसा
पापी भ्रष्टाचारयांचा
हिसाब लावायचा कसा
लाखोंचा खर्च त्यांच्यावर
पण गरीब आमचे उपाशी
गरिबाने खायचे पामतेल
अन भाष्टचारी जेवतात तुपाशी
करोडोंचा कर बुडवणारयाला
होतो लाखांचाच दंड
बाकीचे पैसे गेले कुठे
गळतंय कुठ हे भांड
नियमित कर भरणारे
पण तरीही ठरतात दोषी
मस्तवाल भ्रष्टाचारी म्हणजे
देश पोखरणारया घुशी

                                      - विवेक शेळके 

मायाजाल

हि दुनिया है मायाजाल
हर कोई यहा फसतो रे
सब झुठ है ये रिश्ते नाते
हर कोई अकेला असतो रे
ना है कोणाला फिकर इथे
न है कोई समझनेवाला
हर कोई है मस्ती मे
न है कोई दिलवाला
हर कोई झगडतो जगण्यासाठी
हर कोई कंबर कसतो रे
जिसके पास है दौलत पैसा
वोही सिकंदर असतो रे


                                                 -विवेक शेळके

बालगीत

अगडबम ढगदबम
हत्तीबुवा आले
इवलीशी शेपटी
त्यांची डुलूडुलू हाले
           लांब लांब कानांचे
           ससोबा भारी
           लाल लाल गाजर पाहून
           होते खुश स्वारी
कोल्होबांची कोल्हेकुई
भुईला भार
गोड गोड द्राक्ष
आंबट लागतात फार
            हुपहुप माकडोबा
            वात्रट भारी
            भोळसट प्राण्यांची
            काढतात खोडी
ईटू पिटू खारुताई
दुडू दुडू पळे
खायला हवी तिला
गोड गोड फळे

                                       - विवेक शेळके

अज्ञात

अज्ञात

सलतंय मनात माझ्या
 काहीतरी अज्ञात
उलगडत नाही कोडं
गुरफटत चाललोय त्यात
      हुरहूर आहे मनात
      अन एक अनामिक भीती
      होईल सर्व मनासारखं
      मनाला समजावू मी किती
सर्व आहे जवळी
 पण माझं नाही कोणी
नकोसं होतंय जगणं
या एकांताच्या क्षणी
      दाटून येई कंठ माझा
      फुटू पाहतो ऊर
      मला जायचे आहे
      या नश्वरापासून दूर
मला जायचे आहे
या नश्वरापासून दूर

                             - विवेक शेळके